مشکل اساسی ما در چیست که جلو نمی‌رویم؟

 1. مشکل ما در آگاهی و دانایی نیست

گیر و مشکل اساسی ما در چیست که جلو نمی‌رویم؟ آیا گیر ما در آگاهی و دانایی است؟ نه، آگاهی به همین‌مقداری که در اطراف ما هست، کافی است. خیلی بیشتر از آن مقدار آگاهیِ دینی که ما نیاز داریم، از در و دیوار و از مدرسه و دانشگاه به ما می‌رسد. این مقدار آگاهی نسبت به آن حداقلی که برای یک حرکت مؤثر نیازمند هستیم، بیشتر است. ضمن اینکه در جریان آن حرکت مؤثر، خودمان اهل مطالعه خواهیم شد و آگاهی‌های لازم را به‌دست می‌آوریم. ما همین مقداری که می‌دانیم، کافی است. امیرالمؤمنین(ع) می‌فرماید: «شما به عمل به آنچه که می‌دانید محتاج‌ترید تا به زیاد کردن دانایی‌های خودتان؛ إِنَّکُمْ إِلَى الْعَمَلِ بِمَا عُلِّمْتُمْ‏ أَحْوَجُ‏ مِنْکُمْ‏ إِلَى تَعَلُّمِ مَا لَمْ تَکُونُوا تَعْلَمُون» (غررالحکم/ حدیث3826)‏ همچنین وقتی که از آیت الله بهجت(ره) دربارۀ این موضوع می‌پرسیدند، ایشان پاسخ می‌دادند که شما به همین چیزهایی که می‌دانید عمل کنید؛ از در و دیوار برای شما علم می‌ریزد. مشکل ما در آگاهی نیست.

 

ادامه نوشته

ظهور یک مرحله از لقاء الله است

ما برای ظهور منتظر چه هستیم؟ آیا منتظر این هستیم که عدالت در جهان گسترانده شود و ظلم برچیده شود؟! اصل ماجرا این نیست؛ این لایۀ رویین مسأله است. باید ببینیم که درون‌مایه‌های ظهور چیست؟ ظهور یک مرحله از لقاء الله است.-در دعای ندبه می‌خوانیم- «أَیْنَ وَجْهُ اللَّهِ الَّذِی إِلَیْهِ یَتَوَجَّهُ الْأَوْلِیَاء»(اقبال الاعمال/1/297) او مظهر خداست. جهان بشریت به جایی می‌رسد که می‌تواند عین الله را ببیند، ید الله را ببیند، اذن الله را ببیند.

 

ادامه نوشته